Naar inhoud

Door de ogen van Saar: "Mijn topsport op woensdagochtend"

We willen jullie graag voorstellen aan Saar. Zij schrijft blogs over haar werk, haar hobby’s en haar leven. Saar is een bekend gezicht bij Dichterbij in Gennep. Op maandag en donderdag werkt ze bij dagbesteding Zwerfheide in het Grand Café Open. Ze houdt van afwisseling, want op donderdag vind je haar ook op de afdeling marketing en communicatie. Saar zit in een rolstoel en bekijkt de wereld op haar eigen manier. In haar blogs vertelt ze over haar werk, haar grote hobby paardrijden en alles wat ze meemaakt. Vanaf nu delen we haar blogs regelmatig op onze website. Zo leer je Saar en haar leven steeds een beetje beter kennen.

"Ik ga jullie iets vertellen over de sport die ik op woensdagochtend doe. Iedere week rijd ik een half uurtje paard bij Stichting CAP op manege de Winckelsteegh, onderdeel van Pluryn. CAP staat voor Centra voor Aangepast Paardrijden.

Paardrijden is voor mij topsport, want door mijn beperking en rolstoelgebondenheid kan ik niet op een gewone stoel zitten. Dan verlies ik meteen mijn evenwicht en balans.

Op een paard kan ik wel zitten. Dit komt omdat de paarden waar ik op rijd best wel breed zijn. En omdat ik met mijn benen gespreid zit, kan ik wel mijn balans houden.

Dit maakt het voor mij heel bijzonder dat ik op deze manier wel grotendeels zelf kan zitten.

Saar paard

Ik ga met een tillift op het paard. Deze paarden zijn getraind om mensen met een beperking op hun rug te hebben en om langer en vaker stil te blijven staan. Als ik met de tillift boven het paard hang, word ik goed gepositioneerd en laten ze de tillift zakken. Het positioneren gebeurt ook vaak tijdens het paardrijden. Ik heb altijd een buikriem en een cap op.

Tijdens het rijden lopen mijn moeder en een instructrice van Stichting CAP mee. Allebei aan één kant. Er loopt ook nog iemand bij het hoofd van het paard om hem tijdens het rijden in de gaten te houden.

Als ik er klaar voor ben zeg ik “instap”. Dat is mijn signaal dat het paard mag gaan lopen.
Mensen die niet kunnen praten maken een bepaalde beweging waardoor het paard weet dat hij mag gaan lopen.

Ik maak altijd een rondje op het terrein van de Winckelsteegh. Vaak moeten we onderweg wel een paar keer even stoppen, omdat ik een beetje verschoven ben, of omdat mijn moeder en de instructrice van kant moeten wisselen.

Het paardrijden is voor mij best intensief, omdat ik heel vaak moet corrigeren. Dat kost mij veel energie en kracht. De ene keer maken we een groter rondje dan de andere keer. Het ligt er een beetje aan hoe moe ik ben en hoeveel energie ik nog heb.

Als we weer terug zijn ga ik weer met de tillift in mijn rolstoel.
Dan zit mijn paardrijles er alweer op.

Een grote verandering

Ik rijd eigenlijk pas sinds juni 2025 op manege de Winckelsteegh. Maar paardrijden doe ik al meer dan 10 jaar.

Eerst heb ik jaren op de Sint Maartenshoeve in Nijmegen gereden onder leiding van een instructrice van Stichting CAP en een fysiotherapeut van de Sint Maartenskliniek. Dit deed ik onder schooltijd toen ik nog op de Sint Maartenschool zat. De Maartenshoeve is namelijk vlakbij de Sint Maartenschool.
Toen ik van de Maartenschool naar de Werkenrode school ging, bleef ik na schooltijd paardrijden.

In mei 2024 ben ik 18 jaar geworden. Een paar maanden later ging ik van school af en ging ik werken.
Ook ging het paardrijden er anders uit zien, omdat de kinderrevalidatie van de Sint Maartenschool tot 18 jaar is.

Het was daarom ook nog even de vraag of ik zou kunnen blijven rijden.

Eind augustus 2024 ben ik weer begonnen bij de Maartenshoeve. Na 2 maanden kwam het paardrijden door omstandigheden een half jaar stil te liggen.

Eind 2024 werd bekend dat manege de Maartenshoeve per 1 januari 2026 zijn deuren moest sluiten.
Dit is ook de reden dat ik een half jaar geleden op de Winckelsteegh ben gaan paardrijden.

Toen het bericht kwam dat de Maartenshoeve dicht ging, schrok ik heel erg.
Ik was bang dat ik niet meer zou kunnen paardrijden, maar gelukkig bleek dit niet het geval.
Voor kinderen en jongeren én hun ouders was dit een hele grote klap.

Whats App Image 2026 01 22 at 10 22 13

Jubileumboek

In september 2025 lanceerde Stichting CAP het jubileumboek ter ere van hun 10-jarig bestaan.
In het boek staan verhalen van jongeren die dagbesteding afnemen of paardrijden bij stichting CAP.
Mij werd ook gevraagd of ik mijn verhaal wilde delen in het boek en wat paardrijden voor mij betekent.

Ik hoop het paardrijden nog lang te kunnen doen. Ik ga elke week weer met veel plezier!"