"Theo werd nog niet in de hemel verwacht: [column]

Theo woont bij Dichterbij in Arcen. Hij is 66 jaar en heeft het downsyndroom en dementie. Hij woont samen met drie anderen zo zelfstandig mogelijk. Het overvalt iedereen als hij in een paar weken tijd van zelfstandig naar rolstoel gebonden - en zelfs naar bedlegerig - gaat. De begeleiding in Arcen is hier niet op ingericht. Maar met veel liefde verzorgen ze Theo zo goed als het gaat, omdat het einde snel verwacht wordt. Tot het echt niet meer gaat. De begeleiding schreef hun ervaringen op:

“Theo heeft pijn en is verward. Hij is onrustig en dat werkt ook door op de andere bewoners. Er wordt snel - maar in goed overleg met alle betrokkenen - een besluit genomen om Theo te verhuizen naar Horst. Hij heeft waarschijnlijk nog maar een paar weken te leven. In Horst krijgt Theo de lichamelijke zorg die hij nodig heeft en wordt ook zijn dementie beter begrepen. De familie stemt toe, maar vindt de keuze moeilijk te accepteren. Theo moet inleveren op zijn zelfstandigheidsniveau. Ook voor de familie zelf is dit een grote verandering. Van elke dag even binnenlopen in de eigen woonplaats naar meer reistijd en daardoor minder bezoekjes aan Theo. Na de verhuizing blijven de begeleiders van beide plekken met elkaar in contact. Theo knapt op. Zijn onrust neemt af en hij wordt fysiek sterker en mentaal vrolijker. Er wordt gekeken naar zijn behoeften. Samen zingen ze kinderliedjes van vroeger. Hij wordt met zachtheid en nabijheid verzorgd in bed en heeft veel bekende gezichten om hem heen. Maar soms klapt hij dubbel van de pijn… Theo wordt al voor zijn verhuizing gediagnosticeerd met galstenen. Vanwege zijn terminaalverklaring en de beoordeling van het ziekenhuis dat hij fysiek te zwak was, kon hij niet geopereerd worden. Nu staat Theo, zoveel sterker dan voorheen, op de rol voor zijn operatie. Hij wordt van zijn galstenen verlost en de pijn verdwijnt. Theo blijft wel in de palliatieve fase, vanwege het verloop van zijn dementie en zijn hoge leeftijd, maar terminaal is hij niet meer. Theo werd nog niet in de hemel verwacht, zo lijkt het. Doordat de hulpvraag werd gesteld en de juiste mensen betrokken werden en er gedacht werd in mogelijkheden, heeft Theo nog een tijdje te gaan. Fijn dat je er bent, Theo! Leef nog lang en gelukkig.”