Naar inhoud

Je blik wordt veel breder

Acht jaar geleden vroeg iemand Michiel Festen om lid te worden van de centrale cliëntenraad (CCR) van Dichterbij. In zijn dagelijks leven werkt hij in de maakindustrie, een heel andere wereld. Toch zei hij ja. Vooral vanwege zijn dochter Sophie, die bij Dichterbij woont. “Ik wilde op een andere manier betrokken zijn bij haar leven en bij de wereld waarin zij woont.”

Een vreemde eend in de bijt

Toen Michiel begon bij de CCR, voelde hij zich soms een vreemde eend in de bijt. Andere leden hadden bijvoorbeeld ervaring in de zorg of veel bestuurlijke kennis. Michiel bracht iets anders mee: zijn ervaring als vader en zijn blik vanuit de industrie.

Voor hem en zijn gezin betekende wonen bij Dichterbij ook leren loslaten. “Je laat een groot deel van de zorg voor je kind over aan andere mensen. Die doen het nooit precies zoals jij het zou doen. Misschien doen ze het zelfs beter. Maar loslaten blijft lastig.”

In de CCR leerde Michiel de wereld van de zorg steeds beter kennen. Hij zag hoe Dichterbij keuzes maakt en wat daarbij allemaal komt kijken. “Ik wilde de wereld van de zorg beter leren kennen. Dat doel is totaal bereikt.”

Michielfesten

Niet alleen voor je eigen kind

De CCR denkt met de raad van bestuur mee over onderwerpen die belangrijk zijn voor cliënten. Van vervoer tot financiën en technologie. De raad komt ongeveer zes keer per jaar bij elkaar.

Als verwant neem je vanzelf je eigen ervaringen mee. Maar je zit er niet alleen voor je eigen familielid, benadrukt Michiel. “Je zit er voor iedereen.” Daarom luisterde hij ook naar andere ouders, begeleiders en vooral naar cliënten zelf.

Eén moment is hem altijd bijgebleven. Een cliënt vertelde hoe anderen soms zó goed voor haar wilden zorgen, dat ze beslissingen voor haar namen die ze zelf kon nemen. “Dat spanningsveld tussen zorgen voor iemand en iemand zelf laten beslissen, zag ik daar voor mijn ogen. Dat was echt een eyeopener.”

Serieus genomen

In acht jaar tijd merkte Michiel dat de CCR daadwerkelijk invloed heeft. “We worden serieus genomen. Er wordt naar ons geluisterd en gevraagd naar onze zienswijze.”

Dat betekent niet dat de CCR en de raad van bestuur het altijd eens zijn. Soms voeren ze stevige gesprekken. Maar ze luisteren naar elkaar. Bij bepaalde onderwerpen geeft de CCR advies en soms is zelfs instemming van de raad nodig.

Michiel koppelt zijn bijdrage niet aan één groot succes. “Ik kan niet één moment noemen waarvan ik zeg: bam, dát heb ik bereikt. Het zijn steeds kleine momenten.” Vanuit zijn technische achtergrond stelde hij bijvoorbeeld vragen over het gebruik van technologie in de zorg. Tegelijkertijd zag hij hoe zorgvuldig Dichterbij daarmee omgaat. “Het wordt niet zomaar gebruikt omdat het kan. Het moet echt wat bijdragen.”

Je komt buiten je eigen bubbeltje

Na acht jaar neemt Michiel afscheid van de CCR. In die jaren ontmoette hij cliënten, verwanten en mensen die hij in zijn dagelijks leven waarschijnlijk nooit was tegengekomen. “Je horizon wordt echt verbreed. Je komt buiten je eigen bubbeltje. Dat is fantastisch.”

De CCR bracht hem daarmee precies wat hij zocht: meer betrokkenheid bij de wereld van zijn dochter én een bredere blik. “Ik ben trots en blij dat mijn dochter bij Dichterbij woont.”

Kom het gewoon een keer proberen

Voor verwanten die twijfelen of de cliëntenraad iets voor hen is, heeft Michiel een duidelijke boodschap. “Je moet het willen. Dat is het allerbelangrijkste. Het gaat niet om kunnen. Je moet je kunnen inleven in de wereld van cliënten. En als verwant kun je dat vaak heel goed.”

Zijn advies? Kom eerst eens kijken. “Draai een keer mee. Dan ervaar je vanzelf of het bij je past.” Michiel vergelijkt het met het kopen van een nieuwe auto: “Dan maak je eerst een proefrit. Zo is het hier ongeveer ook. Kom gewoon een kijkje nemen.”

Iets voor jou?

Wil je ontdekken of de centrale cliëntenraad of een regionale cliëntenraad bij jou past? Je bent welkom om een keer mee te kijken en kennis te maken
Meer informatie