Naar inhoud

Als de meeste mensen gaan slapen, begint voor Teun en Ellen de werkdag

Het is 22.15 uur. Voor de meeste mensen zit de dag erop. Maar voor Teun en Ellen begint de werkdag nu pas. Tot 7.15 uur staan zij klaar voor cliënten die ’s nachts zorg of ondersteuning nodig hebben. Tijdens de Week van de Nachtwerker loopt bestuurder Suzanne Leijendekkers een paar uur met hen mee.

Voor Ellen betekent werken in de nachtzorg meestal drie nachten werken en daarna zes dagen vrij. Die combinatie past goed bij haar leven. “Het geeft me thuis veel ruimte. Ik zou niet anders meer willen.”

Ook Teun werkt graag in de nacht. Jarenlang werkte hij op een woonlocatie, waar hij nog steeds negen uur per week werkt. Maar juist de nachtzorg past goed bij hem. “Geen nacht is hetzelfde. Het is ad hoc en heel afwisselend. Dat past gewoon goed bij wie ik ben.”

Samen de nacht in

Rond 22.30 uur begint de overdracht. Teun krijgt de bijzonderheden door van locaties in Veghel, Ellen van locaties in Uden. Samen staan zij ’s nachts klaar voor ruim 220 cliënten in deze regio. Gelukkig hebben die hen lang niet allemaal nodig. Gemiddeld krijgen Teun en Ellen zo’n vijftien meldingen per nacht, via de Zorgcentrale of rechtstreeks van cliënten. Daarnaast maken ze meerdere rondes langs locaties.

Nachtzorg

Even voor 23.00 uur sluit bestuurder Suzanne Leijendekkers aan. Met koekjes, want wie ’s nachts werkt, verdient ook iets lekkers. Ze wil graag zelf ervaren wat er gebeurt in de uren waarin de meeste collega’s slapen. En dus stapt ze samen met Teun en Ellen in het busje van Dichterbij.

Nachtzorg1

Geen nacht is hetzelfde

De eerste ronde laat meteen zien hoe afwisselend nachtzorg is. Bij de ene cliënt is extra zorg nodig vanwege gezondheidsproblemen en moet het bed worden verschoond. Op de Reigershof helpen Teun en Ellen meerdere cliënten met omdraaien in bed. Ergens anders helpen ze een cliënt bij het plassen. En als de Zorgcentrale meldt dat er een deuralarm afgaat, gaan ze kijken wat er aan de hand is.

Deze nacht blijft het relatief rustig. Daardoor is er onderweg ook tijd om te praten. Over wat het betekent om klaar te staan voor anderen, terwijl het grootste deel van de wereld slaapt. En over werk dat voor veel mensen nauwelijks zichtbaar is.

Ook 's nachts sta je er samen voor

Juist daarom is aandacht tijdens de Week van de Nachtwerker zo belangrijk. Inge, DVC’er nachtzorg in Regio West, benoemde eerder op de avond al dat collega’s in de nacht best wat vaker gezien mogen worden.

Teun en Ellen zijn vooral blij dat ze sinds een jaar of vier altijd samen met een collega op pad gaan. Inmiddels is er een stabiel team. Ze kennen elkaar, weten wat ze aan elkaar hebben en kunnen op elkaar rekenen.

Ook Suzanne kijkt met waardering terug op de nacht. “Wat mij raakte, is hoeveel betekenis er zit in die korte momenten van contact. Met rust, aandacht en zichtbaar plezier in hun vak zijn onze collega’s in de nachtzorg er precies wanneer dat nodig is. Dat geeft cliënten vertrouwen: ook ’s nachts is er iemand dichtbij.”

Rond 1.30 uur zit de nachtdienst voor Suzanne erop. Voor Teun en Ellen nog lang niet. Terwijl de meeste mensen nog diep slapen, gaan zij verder. Op naar de volgende cliënt die hun hulp nodig heeft.