Bernard lacht: “Ik kende de cliëntenraad eigenlijk helemaal niet. Maar ik heb altijd van voorzitten gehouden. Dus toen de raad een voorzitter zocht, heb ik meteen gesolliciteerd. Het kwam op het juiste moment en ik vind het écht leuk om te doen.”
Iets terugdoen voor de zorg
Nienke is een echte topper. “Ze werd geboren in Nederland, maar voor mijn werk vertrokken we al snel naar Amerika. De positieve houding daar heeft ons enorm geholpen. Nienke heeft zich geweldig ontwikkeld. Ze is heel zelfstandig en spreekt zelfs goed Engels, dankzij een langdurig verblijf in Nieuw-Zeeland en Australië.”
Voor Bernard is de cliëntenraad een manier om iets terug te doen. “Nienke woont met veel plezier bij Dichterbij in Nijmegen. Zij was de allereerste bewoner op haar locatie. Ze heeft het daar geweldig en wij zijn ontzettend tevreden. Daarom wil ik graag mijn steentje bijdragen aan de organisatie.”
“Niet elke cliënt kan zelf goed aangeven wat hij nodig heeft," legt Bernard uit. “Daarom is het belangrijk dat er mensen zijn die dat wél doen. Vanuit betrokkenheid, maar met een beetje afstand.”
Wat doet de cliëntenraad precies?
De regionale cliëntenraad Noord-Midden bestaat uit maximaal vijf cliënten én vijf verwanten. Samen denken ze mee over de plannen van Dichterbij: “We stellen vragen en geven onze mening. We kijken altijd of plannen ook echt goed zijn voor de cliënt."
De raad komt ongeveer zeven keer per jaar samen. “We praten over alles. Denk aan nieuwe woningen, vervoer of begeleiding. De regiodirecteur is er altijd bij. We merken dat er echt naar ons geluisterd wordt,” vertelt Bernard.
Ook bezoekt hij regelmatig locaties in de regio. “Ik wil met eigen ogen zien waar we over praten. Als je ergens rondloopt, voel je pas echt wat er speelt. Dat helpt om de goede vragen te stellen: hebben jullie dit plan wel echt met de bewoners en hun verwanten besproken? Wat merken zij hiervan?"
Eerlijk over moeilijke dingen
Bernard vindt één vraag het allerbelangrijkst: zijn de cliënten gelukkig? “Als dat zo is, doen we het goed. Maar als het ergens wringt, moeten we eerlijk zijn.”
Dat is niet altijd makkelijk. Zeker niet als er bijvoorbeeld een locatie moet sluiten. Bernard is daar eerlijk over: “Ik begrijp de keuzes van de organisatie, maar ik voel ook de verantwoordelijkheid om op te komen voor de belangen van de cliënten. Dat is soms balanceren. Maar eerlijkheid is voor mij het belangrijkst, ook als het nieuws niet leuk is.”
Iets betekenen voor de hele regio
Het werk in de raad geeft Bernard veel voldoening. “Ik leer de organisatie beter kennen en ik doe iets nuttigs. En het helpt me om de overgang naar mijn pensioen op een mooie manier in te vullen.”
Toch waarschuwt hij: het is geen plek voor persoonlijke frustraties. “Je zit er voor de hele regio, niet alleen voor je eigen kind. Je moet het grotere plaatje willen zien.”
De juiste plek
Wat gunt hij anderen? Bernard hoeft niet lang na te denken. “Ik gun cliënten dat ze zich gezien voelen, net als mijn dochter. En ik gun hun familie rust. Het gevoel dat het goed is, dat hun kind op de juiste plek zit.”
