Naar inhoud

Fijn wonen begint met elkaar weten te vinden

Hoe zorgen we ervoor dat mensen prettig kunnen wonen in hun eigen buurt? Die vraag wordt steeds belangrijker. Vaak zit het antwoord niet alleen in zorg, maar ook in de mensen om ons heen. Familie, vrienden, buren en anderen die een handje helpen of gewoon even aandacht hebben voor elkaar. Vanuit die gedachte ontstond Buur.thuis. Buur.thuis is een samenwerking van zorg-, welzijns- en overheidsorganisaties in de gemeente Venray, waaronder Dichterbij. Samen kijken zij hoe mensen zo prettig mogelijk kunnen wonen en leven in hun eigen omgeving. Het verhaal hieronder laat zien hoe iets kleins soms een groot verschil kan maken.

Bij De Noorderhof in Venray krijgt nabuurschap dagelijks vorm. Mensen met een verstandelijke beperking wonen er midden in de wijk, met begeleiding dichtbij. Dat vraagt om contact, begrip en de bereidheid om elkaar aan te spreken als er iets speelt.

Jolanda Van den Munckhof-Aben en Ronald van Hal vertellen hoe dat in de praktijk werkt, voor de cliënten én voor de buurt.

700x467m private content formfield files socialnetwork 328904 Hxnpx

Zo gewoon mogelijk wonen

Jolanda werkt al 26 jaar bij Dichterbij en is dienstverleningscoördinator bij De Noorderhof. Ronald werkt sinds 2001 bij Dichterbij en is begeleider gedrag op dezelfde woonlocatie. Daar wonen mensen met een verstandelijke beperking, met begeleiding die dag en nacht dichtbij is. “Eigenlijk wil je mensen zoveel mogelijk het gewone leven laten leven”, vertelt Jolanda.

Dat gewone leven ziet er voor iedereen anders uit. Sommige bewoners gaan overdag naar werk, een sociale werkplaats of dagbesteding. Anderen gaan graag het dorp in, sluiten aan bij activiteiten of hebben vaste plekken waar ze graag komen. Ronald noemt het voorbeeld van een bewoner die in het weekend helpt bij een horecazaak in het dorp. Hij haalt daar de glazen op. “Hij noemt het zelf werken. Hij heeft het gevoel dat hij wat betekent. En hij is daar gewoon hartstikke gelukkig in.”

Een verbouwing met vragen uit de buurt


Na een grote verbouwing werd de vernieuwde woonlocatie in 2015 opgeleverd. Het pand was verouderd en voldeed niet meer aan wat bewoners nodig hadden. “Waar cliënten eerst een kamer hadden en voorzieningen moesten delen, kregen ze na de verbouwing een eigen studio met eigen sanitair”, vertelt Jolanda.

Voor de bewoners betekende dat meer rust, privacy en zelfstandigheid. Maar voor sommige buren riep de verbouwing ook vragen op. Wat zou het grotere gebouw betekenen voor hun eigen tuin? Zou er inkijk zijn? En wat voor bewoners zouden er komen wonen? Juist daarom wilde Dichterbij de buurt vanaf het begin meenemen.

Eerst praten, dan oplossen


Dichterbij stuurde brieven naar de buurt en ging in gesprek met bewoners die vragen of zorgen hadden. Bij een paar buren gingen Jolanda en Ronald op de koffie. Niet om zorgen weg te praten, maar om te luisteren. “Hoe zou het voor jullie dan wel kunnen?”, was de vraag. Ook mochten buurtbewoners vóór de komst van de cliënten komen kijken in het gebouw. Zo konden ze zelf zien hoeveel inkijk er was, wat er veranderde en wie ze konden aanspreken als er iets speelde. Volgens Jolanda maakt dat veel verschil. “Buren krijgen een gezicht bij de organisatie. Ze weten waar ze terechtkunnen als er iets is.”

Leibomen voor meer rust en privacy


Een van de grootste zorgen van de achterburen ging over privacy. Door de hoogte van het gebouw kon er vanaf boven inkijk zijn in de tuinen. Samen werd gezocht naar een oplossing. Die kwam er in de vorm van leibomen. Dichterbij betaalde en plaatste de bomen. Daardoor kregen de achterburen meer beschutting en minder inkijk. De buurt kreeg meer privacy en voor de woonlocatie bracht het rust.

Mooi is dat het contact daarna niet stopte. De achterbuurman houdt het groen netjes bij. Niet omdat het moet, maar omdat het zo is gegroeid. “Precies daarin zit de waarde van goed nabuurschap. Niet in grote gebaren, maar in de kleine moeite die je voor elkaar doet”, benadrukt Jolanda.

De buurt als veilige omgeving


Voor de bewoners van Dichterbij is de wijk geen decor. Het is hun woonomgeving. Ronald ziet dat buurtbewoners soms op een oogje in het zeil houden. Niet controlerend, maar betrokken. “Als ze iets zien wat niet klopt, melden ze zich. Voor Dichterbij is dat waardevol, omdat begeleiders niet alles kunnen zien.”

Tegelijkertijd blijft samen wonen mensenwerk. Soms gebeurt er iets wat voor buren vervelend of vreemd kan zijn. Dan is het belangrijk dat begeleiders snel reageren en rekening houden met de omgeving. Ronald en Jolanda zijn daar eerlijk over. “Nabuurschap betekent ook dat je erkent dat samenleven soms schuurt, en dat je dan zoekt naar een praktische oplossing”, aldus beide.

Elkaar vinden


Goed nabuurschap vraagt volgens Jolanda en Ronald vooral dat je elkaar weet te vinden. Ronald vat het mooi samen: “Dichterbij kan wat betekenen voor de buurt. Andersom kan dat natuurlijk ook. Maar je moet elkaar wel vinden.” Soms begint dat klein. Met weten bij wie je kunt aanbellen, een gesprek over wat er speelt of een plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten.

Dit verhaal is gemaakt door Buur.thuis, een samenwerking van zorg-, welzijns- en overheidsorganisaties in de gemeente Venray.